Pennen op herfstzaterdag

Mooie herfstzondag vandaag. Vissen zit er vandaag niet in. Gisteren op zaterdag wel gelukkig. Daarvan nu een verslag. Geen spectaculaire vangsten, dat zeg ik gelijk maar. Wel een heerlijke middag alleen op pad. Vismaat Hans vierde met zijn gezin z'n verjaardag.

Koos in eerste instantie voor mijn zeeltsloot in de oude polder, zie foto boven. O wat heb ik daar afgelopen zomer heerlijk gevist. Meestal veel beet en prachtige zeelten gevangen, naast knoepers van brasem en mooie ruisvoorns. Was benieuwd en vol verwachting wat dat water in de herfst zou brengen. Geen moer dus. Volgens de geleerden vreten de vissen zich in de herfst vol voor de winter, maar daar bleek niets van. Hoopte stilletjes naast zeelt zo'n grote karper te vangen die ik van de zomer had zien zonnen onder de plompebladen. Hoop doet leven, maar niet altijd vangen. Die plompebladen waren overigens verdwenen. Hier een foto hoe het er afgelopen zomer uit zag. 

Overigens zat ik daar gisteren lekker en na drukke werkweken was het zo aan het begin van mijn herfstvakantie heerlijk ontspannen. Geen gepieker over gedoe en vermeende domheid bij collega's. Kon het makkelijk loslaten en zat stil te genieten turend naar mijn dobbertje. Het voelde als oneindig de tijd hebben, niets moeten en niet willen, behalve de bescheiden wens dat het dobbertje in beweging zou komen. Die wens werd in de oude polder niet vervuld helaas. Wel beweging, maar dat kwam door de aantrekkende wind en later door de stroming vanwege het gemaal. Was bijna niet te vissen op het laatst.

Daarom laat in de middag maar vertrokken naar de nieuwe polder, een kwartiertje rijden maar. Nog even een uurtje proberen voor het donker, het schemerde al, zie foto.

Ik koos voor een stek bij een duiker, kende de plek wel, maar had daar nog nooit gevist. Maakte twee voerplekjes dicht bij elkaar en zag al gauw bellen. Twijfel altijd wel of het vis is of spontaan opborrelend bodemgas. Het leek aanvankelijk op dat laatste. Mijn dobbertje bleef roerloos tussen de bellen. Tot ik bijna wilde inpakken, kon de dobber nauwelijks meer zien. Zag nog wel dat de dobber onhoog kwam en naar rechts wegzeilde. Even wachten vanwege de hair, aanslaan en hangen. Zo ging het, precies volgens het boekje. Alleen geen karper helaas, maar een brasem van 56 cm, zie foto.

Toch wel blij mee, behalve met een soort gezwel onder de borstvinnen van de vis. Zie foto onder. Eigenlijk mijn mooie blog onwaardig zo'n lelijke vis. De vis gauw weer los gelaten, want leek verder wel gezond. Twijfelde nog wel even om de vis af te maken.

Dobbertjes maken

Dobbertjes maken, onschuldig tijdverdrijf voor de winteravonden. Ben er vroeg mee begonnen dit jaar, zal door de ruige herfstdagen komen. Heb vorig jaar overgeslagen, kreeg nu weer nieuwe inspiratie. Op de foto boven dobbertjes die ik eerder al maakte. Afgewerkt met groene wijzonol, waarmee ik ook mijn huis schilder, zat nog wat ik de pot. De dobbertjes vragen 1 tot 3 gram lood ongeveer. Het vlokdobbertje is gemaakt door vismaat Hans.

Sinds een paar jaar vis ik uitsluitend met zelfgemaakte dobbers. Niet zo moeilijk om te maken eigenlijk. Je moet er wat geduld voor hebben en een beetje precies te werk gaan. Als ik 's avonds niet al te moe ben dan lukt me dat wel. Doe ik nog wat nuttigs denk ik dan. Ik maak mijn dobbertjes gewoon van balsahout met de boormachine en schuurpapier. Uit de hand. Hier een foto van een serie waar ik mee bezig ben.

Krijg het drijflichaam nooit helemaal gelijk. Daarvoor moet je een mal hebben en die heb ik niet. Vind dat scheve wel ambachtelijk staan en met een paar lagen verf of jachtlak valt het niet zo op. Maar mijn dobbers zijn geen kunstwerkjes, zoals je die soms ziet. Kijk maar eens op deze site: http://handmadefloats.blogspot.nl/?m=1. Hier een mooi voorbeeld van die site:

Dat niveau haal ik niet. Ben maar amateur en de dobbers zijn voor eigen gebruik. Ze zijn functioneel en voldoen uitstekend in de praktijk. Hier nog een foto met een paar dobbers van mij, ander kleurtje, ook van een restantje verf.

Het vissen met zelfgemaakte dobbertjes geeft me wel extra voldoening. Misschien vis ik daardoor ook scherper soms. Kan ook suggestie zijn. Ook leuk trouwens om ze weg te geven aan mijn vismaten.

Ben nu dus weer bezig met een nieuwe serie. Voor het eerst dobbers met een langere antenne en een laag drijflichaam. Dat zijn tenchlifters, zo las ik laatst ergens. Had daar nog nooit eerder van gehoord. Het is de bedoeling dat als een zeelt de beaasde haak oppakt, de lange antenne vrijwel geheel het water uitkomst. Een grandioze opsteker dus, altijd mooi om te zien. Wil dat wel eens meemaken. Waarom zo'n dobber tenchlifter moet heten weet ik niet, want een aanbeet van een brasem of karper zal hetzelfde effect hebben volgens mij.

Ga in elk geval komende dagen weer verder met mijn tenchlifters in wording. Het eindresultaat zal hier te zien zijn. Hier nog een foto van de halffabrikaten, eerder ondergedompeld in bruine beits.

Slimme snoek

Mooie dag vandaag, prachtig weer om nog een keer te gaan penvissen. Toch werd het vliegvissen met de streamer op snoek. Had dat eerder deze week al met vismaat Evert-Jan afgesproken. Hij had op een nieuwe stek een paar dagen geleden meerdere aanbeten gehad, ze waren goed los geweest. Twee snoeken had hij op de kant gekregen. Nou dat beloofde wat, dat wilde ik ook wel proberen.

Rond half 12 kwam ik aan op de stek, eerder kon ik niet. Veel joggers en mensen met honden zag ik. Het bleek een recreatiegebied dicht bij de grote stad, overlopend in een oude polder. Mooi water, dat zeker, helder en plantenrijk, met plasjes, weteringen en bruggetjes.

Geen ideaal snoekweer was het vandaag, een fel schijnende zon, onbewolkt en de wind uit het oosten, nou ja, bijna windstil was het. Maar kansloos ben je nooit, dus toch de groenoranje zelf gebonden streamer te water laten. Met schokjes, tergend langzaam, dan weer sneller binenvissen. Erg verleidelijk zou ik zeggen.

Daar, zei Evert-Jan, heb ik twee aanbeten gehad, probeer het daar maar. Mijn streamer bleef echter ongemoeid. Wel genoot ik van het werpen met mijn oude Kunnan 7/8 vliegenhengel, was al weer lang geleden. Verder dan maar, lopend naar een volgende stek, veelbelovende plekjes genoeg zo te zien.

Evert-Jan wees me op een bruggetje. Eerst het gedeelte rechts van het bruggetje, met verspreid riet, geconcentreerd afvissen. Toen naar de andere kant, een worp parallel aan het bruggetje, haaks op de oever. Iets dieper daar, kon de streamer niet zien. Wel plotseling een kolk, zoals een streamervisser die zo graag ziet, direct ook contact met de vis. Altijd weer een bijzondere ervaring, heerlijk triomfantelijk gevoel ook, om zo’n felle rover aan de lijn te hebben.

Geen kleine snoek was het, moest een paar keer lijn geven, voelde als een mooie vis. Die komt op mijn blog dacht ik, Evert-Jan kwam al aanlopen met het schepnet. De snoek zag dat blog van mij echter niet zo zitten en had een ander scenario in gedachte. De vis nam nog een keer een run, sprong uit het water en ontdeed zich kopschuddend van mijn streamer. Jammer maar helaas. Was een mooie poldersnoek van rond de 70 cm zo te zien, al is dat vaak moeilijk in te schatten. Moet wel zeggen dat ik de streamer gebonden had op een weerhaakloze haak van Ad Zwier, was ook iets uitgebogen. Maar lossen hoort erbij, altijd afwachten of een gehaakte vis binnen komt. Soms wint de vis en dat vind ik wel mooi.

Was evengoed een heerlijke vismiddag. Nog verder rond gestruind, maar geen aanbeet meer, ook niet bij Evert-Jan. Wel veel voorn aan de oppervlakte, ook grotere, volgende keer ook mijn vlokhengeltje meenemen, zeker als het zulk mooi weer is. Kom er ook een keer terug om te penvissen, die plasjes roken naar karper en zeelt.

Visloos

Mijn tweede bericht. Helaas nog geen visavontuur, heb al vier weken niet gevist. Dat is uitzonderlijk voor mij, probeer elke week wel een keer, al is het maar kort, naar de waterkant te gaan. Deed nog wel een keer een vergeefse poging op mijn zeeltstek. Zie foto boven. Had net een paar stekken aangevoerd, toen een hevige regenbui los barste. Ben doorgaans niet bang voor een paar spatjes, maar deze bui leek wel het begin van een nieuwe zondvloed. Had ook geen paraplu, die ik zelden gebruik, en regenjas bij me. Vooraf ook niet op buienradar gekeken, soms kun je dat beter wel doen. Dus gauw weer inpakken en naar de auto, wachten tot het droog zou worden. Dat werd het echter niet. 

Dat is nu al weer meer dan twee weken geleden. Die zeeltstek heb ik overigens pas dit voorjaar ontdekt. Toch kende ik het water wel, vele jaren geleden viste ik er op snoek, destijds nog met levend aas. Het is een lange steeds breder wordende wetering met helder water en redelijk diep ook, in het midden, bijna 1,50 meter. Veel waterplanten en hier en daar een veld met plompeblad. Ik had vernomen dat er karper zat en ging er begin juni voor het eerst vissen met de penhengel. De eerste keer, in de avond, ving ik alleen een grote brasem van 63 cm, miste wel meerdere aanbeten en een grote vis schoot los. De tweede keer, vroeg in de ochtend, was het raak, twee mooie zeelten van rond de 50 cm. Sterke vissen die ik met moeite uit de plompebladen hield. Hier een foto van de eerste zeelt.

Sindsdien ben ik een paar keer terug geweest naar die stek en inmiddels staat de teller op negen zeelten. Elke keer dat is daar viste afgelopen zomer haakte ik daar wel een zeelt. Verrassend wel, want ik had jaren geen zeelt gevangen, ondanks diverse pogingen op andere wateren. Want het zijn prachtige en een beetje mysterieuze vissen. Ving  nog geen karper op die stek, al heb ik die wel zien zwemmen, en geen kleintjes, zelfs een koi zag ik. Hier nog een foto van de laatste zeelt, nummer 9, die ik ving midden augustus. Deze wel op een onthaakmat, wel zo netjes.

Introductie

Al langere tijd broedde ik op het idee om in navolging van anderen een blog te beginnen over vissen. Nu is het zover, mijn eerste bericht ter opening van dit blog is een feit. 

Eerlijk gezegd voelde ik mezelf ook wel een beetje moreel verplicht om dit blog te starten. Al een paar jaar volg ik blogs van andere vissers die hun ervaring en kennis willen delen. Het lezen van die inspirerende blogs is leerzaam en de inhoud is vaak wel herkenbaar. Omgekeerd wil ik in dit blog nu zelf ook anderen vertellen over mijn manier van vissen en mijn belevenissen. Dan moet nog wel blijken dat andere vissers mijn blog kunnen vinden en de schrijfsels voldoende boeiend zijn. Ik ga in elk geval mijn best doen. 

Die andere blogs die ik volg zijn zeker boeiend. Het zijn veelal blogs van, wat ik zal noemen, romantische vissers. Overwegend zijn het poldervissers bij wie het gaat om de beleving. Ze hebben veelal voorkeur voor klassieke materialen. Vaak zijn het penvissers of liefhebbers van ultralicht vissen. Tot die categorie sportvissers wil ik mezelf in alle bescheidenheid ook rekenen. Zal ook wel de leeftijd kunnen zijn. Ik ben geboren in 1960, dichtbij de Eempolder. Raakte daar als kind ook besmet door het visvirus en dat is nooit meer over gegaan. Inmiddels, vele jaren later, woon ik op het zand. Geen viswater op loop- of fietsafstand, maar gelukkig niet al te ver rijden van een paar oude en nieuwe polders.

Nu dus dit blog na ongeveer 50 jaar viservaring. Het duurde wel even voordat ik een passende naam had bedacht. Het werd dus 'Plompeblad'. Vooral de laatste tijd vis ik op mooie visrijke stekken met veel plompeblad. Ik houd van dat soort plekken. Ze brengen me tot rust en dragen bij aan de beleving. Wijlen Jan Schreiner schreef een boekje met de poëtische titel 'Tussen ruisend riet en plompeblad'. In deze titel alleen al doorklinkt de essentie waar het voor mij bij vissen om gaat. Overigens heb ik het boekje zelf nooit gelezen. Wel veel andere boeken van Schreiner, evenzeer een goed en beeldend schrijver als kundig en invloedrijk sportvisser. 

Hoewel de polder mijn voorkeur heeft, vis ik ook wel op andere plekken. Ook pas ik meerdere vismethodes toe, al kies ik meestal voor penvissen. 

Het zal allemaal wel een keer voorbij komen hier in dit blog. Ik neem me voor om regelmatig berichten te plaatsen over mijn belevenissen, observatie en beschouwingen en andere zaken die de moeite waard zijn om te delen.